سرویس های آینده

  • بازارچه
  • دنیای دیجیتال
  • فرهنگ و هنر
  • موسیقی
  • سینما و تلویزیون
  • تفریح و سرگرمی
  • سبک زندگی
  • سلامتی و بهداشت
  • آشپزی
  • املاک
  • راهنمای شهری

کسب و کار با اکیپ

مسافرت

اکیپ را صفحه خانگی خود کنید !

1 . برای این که وب سایت اکیپ را صفحه خانگی خود کنید باید آیکون روبرو را به آیکون "home"مرورگر خود درگ کنید
2 . پس از آن دکمه "yes" را کلیک نمایید

اکیپ
نصب FlashPlayer
30 اردیبهشت 1391
Skip Navigation Links
  • نتایج ...
عکس

پیشینه تاریخی

نوع جاذبه: تاریخی استان ایلام: مطالعات‌ و کشفیات‌ محدود باستان ‌شناسی‌ نشان‌ می‌دهد که‌ قوم‌ «گوتی‌» در حدود ۴۰۰۰ سال‌پیش‌ از میلاد در این‌ نواحی‌ بسر می‌برده‌ است‌. قوم‌ «کاسی‌» یا «کاسیت‌» بعد از گوتی‌ها احتمالاً از نواحی‌ قفقاز به‌این‌ نواحی‌ مهاجرت‌ کرده‌اند. قوم‌ کاسی‌ یکبار به‌ قصد تصرف‌ بابل‌ به‌ بین‌النهرین‌ هجوم‌ برده‌ و شکست‌ خورده‌است‌. سپس‌ در حمله‌ دیگری‌ به‌ حکومت‌ بابل‌ پایان‌ داده‌ و نزدیک‌ به‌ ۶ قرن‌ حکومت‌ کرده‌ است‌. کشف‌ آثاربرنزی‌ در لرستان‌، ایلام‌ و طالش‌ تمدن‌ باستانی‌ این‌ قوم‌ را به‌ هم‌ مرتبط‌ ساخته‌ است‌. الهه‌ مورد پرستش‌ «کاسی‌ها» رب‌النوع‌ آفتاب‌ به‌ نام‌ «سوریاش‌»بوده‌ که‌ از ارباب‌ انواع‌ آریایی‌ نیز به‌ شمار می‌رود.سرزمینی‌ که‌ اکنون‌ ایلام‌ نام‌ دارد، بنا به‌ اسناد تاریخی‌ فراوان‌ بخشی‌ از کشور عیلام‌ باستان‌ بوده‌ است‌. در کتیبه‌های‌ بابلی‌، ایلام‌ را «آلامتو» یا «آلام‌» خوانده‌اند که‌ به‌ قولی‌ به‌ معنای‌ کوهستان‌ یا کشور طلوع‌خورشید است‌. مدّتی‌ پس‌ از سقوط‌ ایلام‌، حوزه‌ فرمانروایی‌ آن‌ به‌ دو منطقه‌ تحت‌ نفوذ پارس‌ها در شرق‌ و مادهادر غرب‌ تقسیم‌ شد. اقوام‌ ساکن‌ زاگرس‌ در دوره‌ هخامنشی‌ جزئی‌ از امپراطوری‌ هخامنشی‌ بوده‌ است‌. وجود آثارباستانی‌ فراوانی‌ از دوره‌ ساسانی‌ در استان‌های‌ ایلام‌ و لرستان‌، نشان‌ می‌دهد که‌ این‌ منطقه‌ در آن‌ زمان‌ اهمیت‌ ویژه‌ای‌ داشته‌ است‌. در اواخر قرن‌ چهارم‌ هجری‌ قمری‌، حسنویه‌ کرد بر ایلام‌ و لرستان‌ فعلی‌ حکومت‌ می‌کرده ‌است‌ و تا اوایل‌ قرن‌ ششم‌ هجری‌ قمری‌، حکومت‌ این‌ خاندان‌ ادامه‌ داشته‌ است‌. در فاصله‌ سال‌های‌۵۷۰ تا ۱۰۰۶ ه.ق‌، اتابکان‌ لُر بر پشتکوه‌ و لرستان‌ حکومت‌ کرده‌اند، این‌ خاندان‌ بعدها مقر حکومت‌ خود را به‌پشتکوه‌ «ایلام‌ کنونی‌» منتقل‌ کردند. آخرین‌ والی‌ پشتکوه‌ پس‌ از کودتای ‌۱۲۹۹ شمسی‌ به‌ نحوی‌ مسالمت‌آمیز، منطقه‌ تحت‌ حکومت‌ خود را رها کرده‌ و در کشور عراق‌ اقامت‌ گزید.  از سال ‌ ۱۳۰۹در تقسیمات‌ کشوری‌ ، ایلام‌ جزء استان‌ پنجم‌ یعنی‌ کرمانشاه‌ گردید. سپس‌ به‌ علّت‌ موقعیت‌ مهّم‌ سیاسی‌ - مرزی‌ و محرومیت‌های‌ فراوان‌ به‌ فرمانداری‌ کل‌ تبدیل‌ شد و اکنون‌ یکی‌ از استان‌های‌ مهّم‌ کشور محسوب‌ می‌شود. استان‌ ایلام‌ از جمله‌ مناطق‌ عشایر نشین‌ سرزمین‌ ایران‌ است‌ که‌ در دهه‌های‌ اخیر، مناسبات ‌سنتی‌ مبنی‌ بر کوچ‌ در بسیاری‌ از نواحی‌ آن‌ در حال‌ منسوخ‌ شدن‌ است‌. ولی‌ در نظام‌ فرهنگی‌، اعتقادات‌،ارتباطات‌ اجتماعی‌، سنت‌ها، آداب‌ و دیگر رفتارهای‌ اجتماعی‌ و فرهنگی‌ مردم‌ این‌ خطه‌، آثار این‌ نوع‌ شیوه ‌معیشت‌ و زندگی‌ اجتماعی‌ هنوز مشاهده‌ می‌شود.  آثار تاریخی:  اماکن مذهبی تنگ بهرام چوبین - دره شهر آتشکده دره شهر - دره شهر پل گاومیشان - دره شهر دژ شیخ‌ مکان‌ - دره‌ شهر سنگ‌ نوشته‌ تخت‌ خان‌ - ایلام‌ قلعه‌ والی‌ - ایلام‌‌ امامزاده صالح - دره شهر بقعه‌ جابر - دره‌ شهر  جاذبه های طبیعی: دریاچه‌ دوگانه‌ سیاه‌ گاو - آبدانان
عکس

پیشینه تاریخی

نوع جاذبه: تاریخی استان اصفهان: در طول تاریخ به آسانی نمی‌توان رد شهر اصفهان را بطور پیوسته دنبال نمود. هر چند اصفهان در مرکز فلات ایران قرار داشت. به علت آنکه در دوران پیش از اسلام گرانیگاه شاهنشاهی‌های هخامنشی تا ساسانی، قلمرو غربی این شاهنشاهی‌ها و به ویژه میان‌رودان بود، این شهر در کانون توجه این دودمان‌ها قرار نداشت. در طول تاریخ تا دوران اسلامی می‌توان در محل فعلی شهر اصفهان ردپای شهرهای مختلفی تحت نامهای مختلف، محلهای مختلف و حتی مردمان متفاوتی را پی‌گیری نمود. اصفهان کنونی در قدیم گابای (همان گی و جی بعدی) نام داشت و در آغاز مرکز قبیله پَرِتاکِن (که نام فریدن از آن به‌جا مانده) بوده‌است.به نظر می‌آید نام اسپهان (به معنی جایگاه ارتش) از روزگار ساسانیان به بعد جایگزین نام گی شده‌باشد. آن‌گونه که در سرگذشت‌نامه‌ها آمده، سواره‌نظام ساسانی به هنگام صلح در سبزه‌زارهای پیرامون اسپهان به‌ویژه در بخش غربی این شهر تا دامنه‌های کوه‌ها و سرچشمهٔ زاینده‌رود استقرار می‌یافت.[ اسپهان از آن‌جا که ولیعهدنشین ساسانیان بود امتیازی نسبت به شهرهای ایران آن زمان به‌دست آورد. در زمان ساسانیان گاه اسپهان و گاه ارمنستان ولیعهدنشین شاهنشاهی ایران بود ولی اسپهان این امتیاز دیگر را نیز داشت که نشیمن‌گاه و قلمرو نفوذ واسپوهران یا اعضای هفت خانواده بزرگ ایرانی صاحب نفوذ در پادشاهی نیز بود.هر چند در دوران اسلامی منطقه جغرافیایی اطراف شهر نام اَسپاهان که نام تقسیم بندی حکومتی زمان ساسانیان بوده‌است را حفظ کرده‌است. در هنگام حمله اسکندر مقدونی به ایران، این شهر مرکز گابیوها بوده‌است و از آن تحت عنوان گابای یا تابای نام برده شده‌است.[ در سده‌های آغازین اسلامی، منابع اسلامی از دو شهر در مکان فعلی شهر اصفهان نام می‌برند؛ شهری بنام جَی در مکان فعلی محله جی و دیگری شهری در سه کیلومتری غرب جی با نام یهودیه که جمعیتی قابل توجه از یهودیان را در خود جای داده بود. عرب‌ها اسپهان را در سال ۲۳ هجری تصرف کردند و این شهر نیز مانند دیگر شهرهای ایران تا آغاز سدهٔ چهارم هجری زیر سلطهٔ اعراب قرار داشت. در زمان منصور خلیفهٔ عباسی در دهکدهٔ خشینان (احمدآباد امروزی) کاخی بزرگ بنا شد و به گرد شهر اصفهان کشیده‌شد و خشینان به جوباره (یهودیه) پیوسته‌شد.در سال ۳۱۹ ه.ق. زیاری با سپاهش از گیلان ،اصفهان را آزاد کرد و این شهر را به پایتختی برگزید و جشن سده را با شکوه بسیار در این شهر برپا کرد. در سال ۳۲۷ قمری این شهر به دست رکن‌الدوله دیلمی افتاد که وی نیز اصفهان را پایتخت خود قرار داد. پس از آن شهر اصفهان پیشرفت پیشین خود را بازیافت و کانون گرد هم آمدن دانشوران و سرایندگان شد.در دوره سلجوقی این شهر به عنوان پایتخت سلجوقیان برگزیده شد. آثار مهم تاریخی در شهر اصفهان عبارتند از: میدان امام یا نقش جهان ,عالی قاپو,کاخ چهلستون ,منارجنبان ,مدرسه چهارباغ یا سلطانی ,مسجد امام ,مسجد شیخ لطف الله ,کلیسا وگنجینه وانک ,سی وسه پل یا پل الله وردیخان ,پل خواجو وبازار اصفهان . از جمله نقاط دیدنی این شهر مسجد جامع ,سردرقیصریه ,کاخ هشت بهشت ,تالار اشرف ,بقعه بابا رکن الدین ,امامزاده اسماعیل ,هارون ولایت ,مناره چهل دختران ونقاط تفریحی بیشماری از جمله بوستان شهری ملت ,آیینه خانه ,باغ پرندگان وباغ گلهاست .
عکس

پیشینه تاریخی

نوع جاذبه: تاریخی اردبیل: کشفیات اخیر در خصوص تاریخ اردبیل در منطقه مرادلو اردبیل نشان از کشف تاریخ ۴۰ هزار ساله در اردبیل را به اثبات می‌رساند.محوطه شامل بیش از یکصد تخته سنگ مزین به نقوش صخره‌ای بوده که با بررسی و مطالعه هر یک از آنها زوایای پنهانی از نحوه زندگی و استقرار بشر در این منطقه از کشور نمایان خواهد شد. یکی از کارشناسان باستان‌شناسی اردبیل گفت: نقوش خمره‌ای یا همان سنگ نگاره‌ها کهن‌ترین آثار هنری بر جای مانده از بشر هستند که قدمت برخی از آنها به ۴۰هزار سال قبل برمی گردد. منطقه اردبیل حداقل از هزاره ششم قبل از میلاد مسکونی بوده‌است. براساس پژوهش، سراسر منطقه از تپه‌های باستانی پوشیده شده‌است. کاوش‌های مقدماتی در برخی از نواحی اردبیل به ویژه در قسمت‌های شمالی و شرقی آن نشان می‌دهد که اردبیل از کانونهای مهم فرهنگ مگالی تیک یا سنگ افراشتی بوده‌است. مردم مگالی تیک شرق آذربایجان که ماهیت قومی آنها می‌باید از عناصر کاسی و هوری بوده باشد، دهها اثر مگالی تیک پرارزش از خود به یادگار گذاشته‌اند. کشفیات اخیر در محوطه باستانی شهر یئری مشکین شهر، پرتو تازه‌ای به تمدن و فرهنگ هشت هزارساله اقوام ساکن در اردبیل و اطراف آن افکنده‌است و انتشار نتیجه کشفیات می‌تواند ارتباط تمدن و فرهنگ مگالی تیک اردبیل را با دیگر مناطق ایران و آذربایجان تاریخی و قفقاز و شرق آسیای صغیر مشخص کند. تصاویر هیکل‌های سنگی شهر یئری با تصاویر هیکل‌ها و سرهای آدمیانی که برروی اجاق‌های نعل اسبی ایغدیر (ایگدیر درشمال شرقی ترکیه در نزدیکی مرز ایران و ارمنستان) نقش بسته شباهت تام دارد.آثاریافت شده درموزه باستانشناسی اردبیل موجود می‌باشند. بررسی‌های انجام‌شده در چهار نوع گور تاریخی در منطقۀ اردبیل، دوران عصر آهن تا دوران عصر آهن را به وضوح ترسیم می‌نماید. تقریباً هیچ کدام از این گورها سالم نیستند و به‌نظر می‌رسد در گذشته‌های بسیار دور مورد تاراج قرار گرفته‌اند. این نوع از گورستان‌ها را کورگان می‌نامند و در تمامی مناطق قفقاز و قفقاز جنوبی پراکنده هستند و به لحاظ سازه و معماری به انواع مختلفی تقسیم می‌شوند. هرکدام دارای مشخصات خاصی هستند؛ ولی عملکرد تمام آن‌ها به یک گونه بوده‌است. گورستان‌های بررسی‌شده بین اردبیل و مشگین‌شهر قرار گرفته‌اند. مهمترین بناها و مناطق دیدنی مشهور و تاریخی این استان عبارتند از: مسجد جامع اردبیل، آرامگاه شیخ صفی، مقبره شیخ جبرئیل، کلیسای مریم مقدس، دریاچه نئور، دره شیروان و بازار اردبیل؛ آرامگاه شیخ حیدر و قلعه قدیمی مشکین شهر و کوه سبلان
عکس

پیشینه تاریخی

نوع جاذبه: تاریخی استان آذربایجان غربی با وسعت 43660 کیلومتر مربع در شمال غرب کشور ایران قرار دارد و از جمله کهن ترین استان های ایران می باشد. مرکز این استان شهر ارومیه است و شهرهای تابعه این استان: خوی، ماکو، سلماس، سردشت، مهاباد، میاندوآب، نقده، پیرانشهر، اشنویه، بوکان، تکاب، شاهین دژ و سیه چشمه (چالدران) می باشد. اکثریت مردم این استان پیرو دین اسلام و مذهب شیعه بوده؛ ولی مردم شهرهای مهاباد، سردشت و پیرانشهر بیشتر اهل تسنن و کرد نشین هستند. تعدادی از اقلیت های مسیحی، یهودی و زرتشتی نیز در ارومیه زندگی می کنند. آذربایجان در فارسی میانه؛ آتورپاتکان، در آثار کهن فارسی؛ آذربادگان و در فارسی کنونی آذربایجان نامیده می شود. تاریخ باستانی آذربایجان با تاریخ قوم ماد درآمیخته است. قوم ماد پس از مهاجرت به ایران، قسمت های غربی ایران از جمله آذربایجان را تصرف کرد. بعد از غلبه اسکندر مقدونی بر ایران، سرداری به نام آتوپارت در آذربایجان ظهور کرد و این سرزمین به نام آتوپارتگان معروف شد. در زمان حکومت سلوکی ها، ناحیه آتوپارتگان پناهگاه و تکیه گاه ایرانیت در مقابل یونانیت شد. حکومت های محلی متعددی قدرت را در آذربایجان به دست گرفتند. پس از تصرف آذربایجان به دست شاه اسماعیل اول صفوی، آذربایجان مرکز عمده گردآوری قوای نظامی برای شاهان صفوی گردیده و در زمان صفویه آذربایجان محل جنگ های خونین میان سپاهیان ایران و عثمانی شد که جنگ چالدران از عمده ترین آنها به شمار می رود. در آن جنگ سید صدرالدین وزیر اعظم شاه اسماعیل صفوی به شهادت رسیده و مقبره ایشان هم اکنون در چهار کیلومتری شهر چالدران در روستای سعدل قرار دارد. این استان یکی از دیدنی ترین استان های کشور، با آثار تاریخی، طبیعی و جذابیت های گردشگری فراوان است. از لحاظ تعداد نقاط دیدنی، شاید کمتری استانی در ایران قدرت رقابت با آذربایجان غربی را داشته باشد. وجود آثار باستانی همچون تخت سلیمان، تپه حسن لو، قره کلیسا و ... با قدمت بسیار طولانی، نشان از تمدن کهن این منطقه از کشور عزیزمان دارد. اماکن دیدنی: مسجد جامع ارومیه  کاخ باغچه جوق دریاچه طبیعی مارمیشو   چشمه گرادو تخت سلیمان مناره ی شمس تبریزی خوی سه گنبد ارومیه دخمه فخریگاه مهاباد تخت سلیمان تکاب پل میرزا رسول میاندواب باغچه جوق ماکو تپه حستلو نقده
عکس

پیشینه تاریخی

نوع جاذبه: تاریخی شهر تبریز: شهر تاریخ‌ساز، شهر حماسه‌ها و شهر اسطوره‌ها و شهری است که بر دامنهٔ کوه سرخاب واقع گشته که به‌قولی نامش (توریس یا تاوریس) برگرفته از نام این کوه سرخ‌فام بوده‌است. این شهر به‌دلیل شرایط خاص جغرافیایی و طبیعی از اهمیت بالای اقتصادی و سیاسی برخوردار است و پیدایش تمدن‌های باستانی نظیر سان‌ها و مادها در دوره‌های پیش از تاریخ گواهی این ادعا است. کاوش‌های اخیر باستان‌شناسی در محوطهٔ مسجد کبود وجود تمدن و فرهنگ بیش از ۴٬۵۰۰ ساله را در این شهر به اثبات رسانده و در صورت کشف محل دژ (تاروئی تارماکیس) در محدودهٔ فعلی شهر تبریز بر اهمیت تاریخی آن افزوده خواهد شد. براساس نوشته‌های مورخان و جهان‌گردان در سده‌های بعد از اسلام، تبریز نه تنها از شهرهای مهم و معتبر آذربایجان، بلکه از شهرهای مهم کشور نیز بوده‌است. عبور جاده ابریشم از نزدیکی آن موجب شکوفایی اقتصادی و فرهنگی گردیده و ارتباطات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی موجبات تغییر و تحول فرهنگ، تمدن و آداب و رسوم مردم این سرزمین گردیده و مقدمات ایجاد بسیاری از علوم، مکاتب، موسسات و نهادهای مدنی برای اولین‌بار در کشور را به ارمغان آورده‌است و نام شهر تبریز را به‌عنوان «شهر اولین‌ها» در کشور بلند کرده‌است. اولین مدرسه، اولین کتابخانه، اولین بیمارستان، اولین نشریه، اولین تئاتر، اولین بلدیه و... در این شهر بوده‌است. آثار باستانی و تاریخی متعدد نظیر ربع رشیدی، ارگ تبریز، مسجد کبود، بازار تبریز، کاخ شهرداری تبریز، ایل‌گلی، مقبرةالشعرا و ... در تبریز قرار گفته‌اند. اماکن دیدنی: ارگ تبریز ایل‌گلی خانه مشروطیت کاخ استانداری
عکس

پیشیه تاریخی

نوع جاذبه: تاریخی شهر شیراز: نام شیراز، در کتیبه‌های هخامنشی  تخت جمشید خوانده شده است. اشیاء و ظروف تاریخی و مسکوکاتی که هم‌‌اکنون در موزه متروپولیتن نیویورک موجود است، از مجد و عظمت شیراز در عهد سلوکی‌ها، اشکانیان و ساسانیان گواهی می‌دهد. در کاوش‌های منطقه قصر ابونصر معلوم شد که این بنا به اواخر دوران اشکانی یا اوایل دوره ساسانی تعلق داشته و چند مهره نیز که نام اردشیر و شیراز بر آن نوشته شده، به دست آمده است طبق روایات اساطیری، شیراز در زمان فرزند تهمورث- دومین پادشاه صفاریان- بناهای متعددی از جمله یک مسجد جامع در شیراز احداث کرد و به رونق بیش از پیش این شهر افزود. دیلمیان برآبادی شیراز افزودند. خصوصاً عضدوالدوله دیلمی (سیصدو هفتاد و دو-سیصد و شصت و شش ه.ق) در مجد و عظمت شهر و رفاه مردم آن کوشش بسیار کرد. در دوران صفویه شیراز مرکز ایالت فارس بود وامامعلی خان، حکمران فارس بناهای بسیاری در این شهر پی‌ریخت. در سال هزار و هفتاد ونه هجری قمری شیراز بر اثر جاری شدن سیل سهمگین ویران شد و بسیاری از آثار تاریخی آن از میان رفت. در اواخر دوره صفویان نیز افغان‌ها این شهر را مورد حمله قرار دادند و خرابی‌های بی‌شمار به آن وارد آوردند. در سال هزار وصد و چهل و دو ه.ق نادرشاه، افغان‌ها را از شیراز راند واین شهر آرامش و امنیت دوباره یافت، تا این که در سال هزار و صدو هفتاد و پنج ه.ق، تقی‌خان شیرازی اعلام استقلال کرد و سر از فرمان نادر برتافت. ناردشاه انبوهی از لشکریان خود را به جنگ با حاکم شیراز و تصرف شهر فرستاد و بعد از چهار ماه و پانزده روز محاصره، شیراز به تصرف سپاهیان نادر درآمد و لشکریان غالب، بسیاری از مردم بی‌گناه را قتل عام کردند. پس از این واقعه وحشتناک، بیماری طاعون بیش از چهارده هزار نفر از مردم شهر را از پای درآورد. در سال هزار و صد و هشتاد ه.ق کریمخان زند شیراز را مقر حکومت خود قرار داد و برای عمران و آبادانی آن کوشید هنگامی که آقا محمدخان قاجار در سال هزار و دویست و هفت ه.ق به شیراز دست یافت، امر به ویرانی باروی شهر داد. بعدها بارویی دیگر نیز ساخته شد که بر اثر زلزله سال هزار و سیصد و سی و نه هجری قمری بسیاری از قسمت‌های آن فروریخت. شیراز طی چند دهه اخیر توسعه و گسترش جالب توجهی یافته و به یکی از شهرهای مهم وزیبای ایران تبدیل شده است. محیط مساعد شیراز  در ادوار گوناگون دانشمندان، سخنوران و نویسندگانی بزرگ را در دامان خود پرورده است که آثار جاویدان آنها میراث علمی و ادبی ایران را زنده و جاوید نگاه خواهد داشت. مراکزتاریخی باستان: قصر ابونصر (تخت ابونصر)  عمارت باغ ایلخانی  عمارت باغ نشاط عمارت کلاه فرنگی باغ نظر  بنای مشهور به قبر مادر نادرشاه گهواره دیو(گهواره دید)  مدرسه خان  مدرسه آقاباباخان عمارت دیوانخانه  آبش خاتون (خاتون قیامت)  آرامگاه حافظ  آرامگاه سعدی  آرامگاه خواجوی کرمانی  آرامگاه وصاف  آرامگاه کوروش  باغ گلشن (باغ عفیف‌آباد)  باغ ارم  باغ دلگشا  باغ چهل   باغ هفت تن  باغ جهان نم  باغ تخت باغ و پارک سعدی  دروازه قرآن کاخ ساسانی  آرامگاه سیبویه  آرامگاه شاه شجاع مظفری  منزل زینت الملک  مجموعه پاسارگاد ارگ کریمخانی قلعه اژدها پیکر  قلعه ککا قلعه چرو  تل تیموریان  تل قلعه  تل حکوان   تپه قصر بهرام   حمام باغ نشاط حمام وکیل   حمام عفیف‌آباد  پل‌ عباسی  پل‌ قدیمی پیرین آتشکده پاسارگاد آتشکده صمیکان اماکن زیارتی و مذهبی:  مسجد وکیل  مسجد جامع عتیق شیراز  مسجد جامع عتیق شیراز  مسجد نو (شهدا)  مسجد نصیرالملک  مسجد سروی (مسجد امام حسن) مسجد خواجه مسجد جامع سوریان  مسجد مشیر  آستانه سید علاالدین حسین (ع)  بقعه علی بن حمزه (ع)  آرامگاه شاهچراغ بقعه سید میر محمد  آرامگاه شاه داعی الی‌الله  آرامگاه شیخ روزبهان آرامگاه شیخ کبیر (ابن حفیف)  آرامگاه شیخ محمد لاهیجی  آرامگاه مشرقین بقعه سید تاج الدین غریب بقعه چهل تنان  مقبره شیخ اقطع یا بقعه پیر بناب تکیه هفت تنان  حسینیه قوام  کلیسای ارامنه بقعه بی بی دختران جاذبه های طبیعی: چشمه خارگان  رودخانه آغاج  چشمه رچی  تنگ خانی تنگ الله‌اکبر  تنگه هرایزر تنگ بوان  گردشگاه چشمه فیلی گردشگاه چشمه سلمانی  گردشگاه چاه مسکی  گردشگاه میان کتل   بند بهمن  پارک ملی بمو  آتشکده   گردشگاه برم دلک  گردشگاه هفت برم  گردشگاه امامزاده سلطان شهباز  دریاچه مهار لو   دریاچه و تالاب ارژن  برم (تالاب) دلک مراکزخرید: بازار نو بازار وکیل سرای مشیر (سرا
عکس

پیشینه تاریخی

نوع جاذبه: تاریخی شهرستان قزوین: بنا بر روایات تاریخی سنگ بنای شهر تاریخی قزوین به شاهپور اول ساسانی بر می گردد.  شاهپور  این شهر را برای جلوگیری از حمله دیالمه بنا نمود و در آن دژ و استحکامات به وجود آورد و سپاهیان خود را در آنها استقرار داد.  به مرور زمان، پایگاه نظامی شاهپور توسعه پیدا کرد و هسته اصلی شهر قزوین به وجود آمد.  موقعیت این شهر همواره به عنوان گذرگاه مهم طبرستان و دریای خزر اهمیت فراوان داشته و دارد. بعد از حمله اعراب به ایران و آغاز دوره فتوحات اسلامی، براء بن عازب که از سرداران بنام عرب بود در سال 24 هجری قمری قزوین را محاصره کرد. مردم قزوین همانند بسیاری از نقاط دیگر اسلام را پذیرفتند و از پرداخت جریمه معاف شدند. قزوین که در دوره ساسانیان پایگاه مستحکمی برای جلوگیری از هجوم مهاجمان دیلمی بود، در دوره اسلامی نیز به پایگاه و مبداء عملیات بعدی لشگریان عرب تبدیل شد. در دوره‌های بعد، هنگامی که هارون الرشید خلیفه عباسی در راه خراسان از قزوین می‌گذشت پس از آگاهی از گرفتاری‌های مردم قزوین در مقابل هجوم‌های دیالمه و مقاومت شجاعانه آنها دستور داد سعد بن العاس، والی عراقین و قزوین، حصاری به دور مدینه موسی و مبارکیه بکشد و مسجدی نیز در آن بسازد، ولی به علت مرگ هارون الرشید، حصار ناتمام‌ ماند، تا اینکه یکی از فرماندهان ترک دستگاه عباسی به نام موسی ابن بنا که مامور جنگ با حسین بن زید علوی شده بود، در سال 256 هجری قمری بنای آن را به پایان رساند. دروازه‌های قزوین: شهر قزوین در گذشته هشت دروازه داشت که به نامهای دروازه رشت، باغ‌شاه، درب کوشک، تبریز، تهران، شیخ‌آباد، امام‌زاده حسین و خندقبار معروف بودند. امروزه از آن میان، تنها دو دروازه درب کوشک و تهران باقی مانده‌اند. دروازه درب کوشک که در انتهای خیابان آزادی قرار دارد، در دوره قاجاریه ساخته شده و در سال 1296هجری قمری در دوره حکومت عضدالدوله،کاشی کاری شده است. دروازه قدیم تهران که در خیابان تهران قدیم قرار دارد،از بناهای دوره قاجاریه است که در سال 1347 شمسی مرمت و کاشی‌کاری شده است. مراکز دیدنی و تاریخی: پل شاه عباسی، پل لوشان، سد سیدعلی‌خان، سد سپهسالار، کاروانسرای خورمه، کاروانسرای پنبه، کاروانسرای غازان، کاروانسرا سلطان‌آباد، سرای رضوی، سرای وزیر، سرای سعدیه، سرای ضرابخانه، سرای گلشنف سرای حاجی رضا، سرای شاهرودی، گرمابه صفا، تپه الوند، قلعه الموت، قلعه نویزر شاه، قلعه لمبستر، قلعه سمیران، قلعه سنگرود، قلعه شیرکوه، قلعه ساسان، قلعه رشوند، قلعه نیاق، سردر عالی‌قاپو، عمارت چهل ستون، برج باراجین، برج سنگی، یله گنبد، کافر گنبد، آب انبار حاج کاظم، آب انبار  حکیم، آب انبار سردار بزرگ، آب انبار سردار کوچک، آب انبار پنجه علی، آب انبار مسجد جامع، آب انبار خطیب، آب انبار حاج ملا، آب انبار حاج کریم، آب انبار رزگره، آب انبار شیشه گر، آب انبار خان، آب انبار لالو، آرامگاه مستوفی، آرامگاه قزوینی، آرامگاه مجاهدین، آرامگاه شیخ غزالی، آرامگاه معصوم، آرامگاه پیر سفید، گازرخان، هرزویل، رودخانه حاجی عرب، رودخانه الموت، رودخانه شاهرود، خر رود، چشمه یله گنبد، چشمه های ترش و لرزان، قله اوان، گورستان حسن آباد، گورستان شاه کوه، حسینیه امینی‌ها، امام زاده اباذر، امامزاده اسماعیل، امامزاده بی‌بی‌زبیده، امامزاده بی‌بی‌سکینه، امامزاده زرآبادف امامزاده شاه حسین، امامزاده ویس، امامزاده سلطان محمد، امامزاده نجم الدین، امامزاده آمنه خاتون، امامزاده علی، امامزاده علی اکبر، پیغمبریه، مسجد جامع کبیر، مسجد حیدریه، مسجد النبی، مسجد سنجیده، مسجد سردار، مسجد مسعودیه، مسجد صالحیه، مسجد پنجه علی
عکس

پیشینه تاریخی

نوع جاذبه: تاریخی شهرستان کرمانشاه: کرمانشاه یکی از باستانی ترین شهرهای ایران است که گفته می‌شود توسط طهمورث دیو بند- پادشاه افسانه‌ای پیشدادیان- ساخته شده است. برخی از مورخین بنای آن را به بهرام پادشاه ساسانی نسبت می‌دهند. کرمانشاه در زمان قباد اول و انوشیروان ساسانی به اوج عظمت خود رسید. در قرن چهارم یکی از مورخان اسلامی از کرمانشاه به عنوان شهری زیبا در میان اشجار و آبهای روان یاد کرده است. در اوایل حکومت شاه اسماعیل صفوی سلطان مراد آق قویونلر با 70 هزار نفر کرمانشاه و همدان را اشغال کرد. صفویه برای جلوگیری از تجاوز احتمالی امپراطوری عثمانی این این شهر را مورد توجه قرار داد. در زمان شیخ علیخان زنگنه صدر‌اعظم صفوی، به آبادانی و رونق کرمانشاه افزوده شد ولی در دوره افشاریه مورد هجوم عثمانی‌ها قرار گرفت. اما نادر شاه ،عثمانی‌ها را عقب راند ولی در اواخر زندگی نادر شاه، کرمانشاه با محاصره و تاراج عثمانی‌ها مواجه شد و دستخوش آشوب فراوانی گردید. در سال 1267 هجری قمری امام‌قلی میرزا از طرف ناصرالدین شاه به سرحدات کرمانشاه منصوب شد و مدت 25 سال در این شهر حکومت کرد و در همین دوره بناهایی را احداث و به یادگار گذاشت. این شهر در جنبش مشروطه سهمی به سزا داشت و در جنگ جهانی اول و دوم به تصرف قوای بیگانه در آمد و پس از پایان جنگ تخلیه شد. همچنین این شهر در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، خسارات زیادی دید. مراکز دیدنی و تاریخی: مقبره مولانا شهر باستانی کامبادنه کاروانسرای ماهیدشت نقوش طاق بستان ارتفاعات پررو چال آباد هوجیر سر آب نیلوفر غار پراو غار آسنگران غار تایله نو غار رتیل مسجد جامع کرمانشاه مسجد حاج شهباز خان مسجد دولتشاه مسجد شاهزاده مسجد عمادالدوله تکیه معاون الملک
عکس

پیشینه تاریخی

نوع جاذبه: تاریخی درباره تاریخ باستانی استان مازندران اطلاع زیادی دردست نیست و اساسا وضع اقلیمی آن اجازه نمی‌دهد ابنیه وآثار معماری پایدار بمانند. درجلگه های ساحلی مازندران آثار معتبری از ادوار قبل از اسلام به دست نیامده وحتی از شهرهای معتبر صدر اسلام (دوره‎‎ پادشاهان طبرستان ودیلم) هم به جز آمل وساری یادگاری بجانمانده است. بعداز غلبه آریایی‌های مهاجم ومهاجرت بومیان، ساکنان جدید پس از مدتها ظاهر زیرفرمان هخامنشیان قرار گرفتند. درکتیبه بیستون سرزمین مازندران به نام پشتخوارگی ودر اوستا پزشخوارگر آمده است وبه نظرمیرسدکه مازندران جزو قلمرو اشکانیان بوده است. هم زمان بافتوحات مسلمانان از سلسله های پادوسبانان، آل باوند و افراسیابیان نام برده شده است که در طبرستان یاقسمتی ازآن حکومت می کرده اندو استقلال نسبی داشته اند. مورخان درباره‎ اولین حمله‎ مسلمین به طبرستان وحدت نظرندارند. بنابه قول عده ای ازنویسندگـان درسال 30 هجری قمری ـ زمان خلافت عثمان ـ اولین بار سعد بن عاص حاکم کوفه درصدد فتح طبرستان برآمد و سرانجام سواحل طبرستان، رویان ودماوند رابه تصرف خود درآورد. درزمان مروان بن محمد(132ـ 126 هـ .ق) آخرین خلیفهْ بنـی - امیه ،اهالی طبرستان علیه حکام عرب سربه شورش برداشتند. دردوره‎‎‎ خلافت ابوالعباس سفاح (136 ـ132 هـ .ق ) اولین خلیفه عباسی ـ یکی از عاملان وی رهسپار طبرستان شد وبا اهالی آن منطفه از طریق صلح و مدارا کنارآمد، لیکن دردورهْ ـ خلافت ابوجعفر منصور (158 - 136 هـ. ق) دومین خلیفه عباسی مردم طبرستان برای چندمین بار سر بـه شورش برداشتند. سرانجام طبرستان کاملاُ تحت اطاعت اعراب درآمده ولی بعد ازآن نیز در سرزمین طبرستان مانند سابق ،مسکوکاتی باخط پهلوی ضرب شد. سرانجام درسال 167 هجری قمری ونداد هرمز لا سلسله مستقلی در طبرستان تاسیس کرد. درقرن چهارم وپنجم هجری، طبرستان میدان کشمکش سلسله‎ آل زیار و آل بویه از یک طرف و سامانیان و غزنویان ازطرف دیگر شده بود، اغلب اوقات طبرستان تحت اداره اموای آل زیاربود. درسال 426 هجری قمری، سلطان مسعــود غزنـــوی ازطریق گرگان وارد طبرستان شد و صدمات و خسارات جانی و مالی زیادی به اهالی آن سامان وارد آورد. هنوز این خرابه ـ ها ترمیم نشده بود که طغرل اول مو‎ْسس سلسله سلجوقی به گرگان وطبرستان حمله ورشد ودرسال 606 هجری قمــــری  طبرستان ازجمله کبود جامه به دست سلطان محمد خوارزمشاه افتادو اسپهید کیودجامه به نام رکن الدین کبودجامه و فرزندانش به دست سلطان محمد خوارزمشاه اسیر شدند. زمانی که سلطان محمد خوارزمشاه از نبرد با سپاهیان مغول فــرار می کرد، رکن الدین، مغولان را به جایگاه سلطان محمد هدایت کردوبه اثر این خوش خدمتی، از طرف مغولان به حکومت کبود جامه رسید و سرانجام توسط تیموریان بساط حکمرانی آنها نیز برچیده شد. بعد از درگذشت امیرتیمور، ســــادات ـ مرعشی با کسب اجازه از شاهرخ میرزا (850 – 807 هـ. ق) به مازندران برگشتند و به عنوان باج گزار این نواحی سلطنت کردند. سرانجام در زمان سلطنت شاه عباس اول به طور کلی قدرت سادات مرعشی از بین رفت. پس ازبرچیده شدن بساط حکومت ملوک الطوایفی طبرستان که تا سال 1006 هجری قمری ادامه داشت، این منطقه تحت نظارت شاه عباس اول و سلاطین بعدی سلسله صفوی تامین قرار گرفت. شاهان صفوی درطول هرسال به کرات به عنوان شکارویا پس ازاحـداث فرح‌آباد جهت استراحت به این منطقه سفرمی کردند. نادرشاه افشار برای مقابله بادشمنان به ویژه دشمنان شمالی وروس هـا، درمازندران یک کارخانه کشتی سازی دایرکردوبه رونق هرچه بیشتر منطقه افزود. ازدوره فتحعلی شاه قاجار، به منطقه سـر ـ سبز و زیباو دل انگیزمازندران، به عنوان یک منطقه استراحتی ـ تفریحی توجه گردیده و ناصرالدین شاه طی دوسفر دستور تعمیر راه ها و کاروان سراها را صادر کرد. دردوران ملطنت پهلوی منطقه مازندران مانند سایرمناطق کشور از راههای ارتباطی برخوردار شد و به علت شرایط محیطی و آب وهوای معتدل، چشم اندازهای زببا  نزدیکی اش به تهران، محل استراحت و تفریح قسمت اعظم مردم کشور شد. مراکز دیدنی و تاریخی: مجموعه فرح‌آباد برج رسکت برج سلطان‌زین العابدین پارک‌میرزا کوچک‌خان پناهگاه حیات وحش دشت ناز امامزاده عباس بنای امامزاده یحیی
عکس

پیشینه تاریخی

نوع جاذبه: تاریخی شهرستان گرگان: شهر گرگان یا همان اسنرآباد بر اساس متون مکتوب ، آثار تاریخی چندین هزار ساله دارد . بافت قدیمی به جا مانده در استرآباد غالبا متعلق به دوران صفویه، زندیه و علی الخصوص وابسته به سبک دوران قاجار است. در معماری بافت قدیم، عواملی مثل آب، زمین، تابش نور خورشید و همچنین عوامل اجتماعی و فرهنگی نقش به سزایی داشته است. گرگان توسط بارویی به طول شش کیلومتر محصور بوده است و بر نقاط مختلف این بارو و به فاصله های معین برج‌هایی قرار داشت که در آنها قراولان از شهر محافظت می کردند،‌‌‌‌ رفت و آمد ازچهار دروازه انجام می گرفت. در حاشیه بیرونی باروها خندقی عمیق حفر شده بود که از خاک آن باروها را بنا کرده بودند. از اواسط حکو.مت قاجار استرآباد به سوی تخریب و ویرانی کامل رفت و در اوایل حکومت پهلوی اول باقی مانده آن‌هم از بین رفت و با معماری و فرم امروزی دوباره شکل گرفت. مراکزتاریخی و باستانی: کاخ اختصاصی کاخ شاسمن کاخ آغامحمدخان سد اسکندری (دیوار دفاعی) تورنگ تپه پل آق قلا جاذبه های طبیعی: ارتفاعات وقله ها پیرگرده تاور آب تل‌انبار چلبه  زرشک کوه زیلان سرچال سرلیسه گاوکشان میلانهجهان نما هلالان  گرگان رود آلستان آناسخیوگ اسماعیلک انجیلاب خوانین دره دره بزپل بارچلی قره سو وجا دره گرماب‌ دشت آبشار باران کوه آبشار زیارت چشم اندازهاوجنگل ها: منطقه جنگلی ناهارخوران پارک جنگلی قرق منطقه حفاظت شده جهان‌نما اماکن زیارتی ومذهبی مسجد جامع گرگان مسجد گلشن مسجد امام حسن‌عسگری (ع) امام‌زاده روشن امام‌زاده نور (اسحاق) امام‌زاده هندیجان مراکزخرید: بازار قدیمی گرگان روز بازار و هفته بازارها
عکس

پیشینه تاریخی

نوع جاذبه: تاریخی شهر قم: در پیدایش شهر قم و قدمت تاریخی آن نظرات گوناگونی از مورخان به یادگار مانده است . برخی از آنان بنای این شهر را به تهمورث ،‌ سومین پادشاه پیشدادی نسبت داده‌اند. در سند مکتوبی که به خط پهلوی به نام « خسسرو کوازان و ریزکی » از عهد ساسانیان باقی مانده است از زعفران قمی و نزهتگاه قم سخن به میان رفته است که این خود نمایانگر وجود این شهر در آن تاریخ می باشد. بعضی دیگر از تاریخ نویسان آن را به دوران بهرام گور ،‌ پادشاه سلسلة ساسانی و برخی دیگر یادی از هخامنشیان داشته اند و آنان را در شکل گیری این شهر سهیم دانسته اند. همچنین ناصری از تاریخ نگارانی است که در مجموعة خویش ،‌ پیدایش شهر قم را به دستور کیخسرو یکی از پادشاهان کیان یاد کرده است. وی می نویسد:در عهد سلاطین کیان ، قم محل اجتماع آب رودخانه های فرقان و اناربار و چراگاه رمه کیقباد بود؛‌ لیکن در وقت لشکر کشی کیخسرو به توران بر اساس حکم پادشاه بیژن پسر گیو ، بابر قمرود را شکافته و آب را به طرف مسیله جاری ساخته و این اراضی از آب خارج گشته است. اما آنجا که تاریخ بدان شهادت می دهد آن است که قم قبل از ظهور اسلام و ورود اشعریان و خاندان عصمت و طهارت علیه السلام بر این شهر ، دارای شهرت و رشد چندانی نبوده است؛ گو اینکه به سبب وجود رودخانه ای بزرگ و پر آب در کنار این جایگاه، تنها محل تجمعی به منظور استراحت در بعضی از فصل‌ها بوده است. هر چند بعضی از تاریخ نویسان از جمعیت زیاد این شهر قبل از اسلام نیز نامی به میان آورده اند. بنابراین رشد و رونق این شهر مدیون اسلام و شیعیان مهاجر به این سرزمین می باشد. اسامی شهر قم نامی است آشنا که در کلام اهل بیت علیهم السلام و کتب تاریخ نویسان معروف جایگاه ویژه ای را به خود اختصاص داده است؛ اما اینکه نامگذاری این سرزمین در چه زمان بوده است و چه کسی این شهر مقدس را بدین نام خوانده است، ما را به کنکاش پیرامون نام قم و سبب این نامگذاری می کشاند. احمد بن ابی عبدالله برقی می نویسد: ‌شهر قم را از برای آن قم نهادند که در ابتدای حال ،‌ محل جمع شدن آب بوده است و هیچ رهگذری برای عبورنداشته است و در طرف آن انواع گیاه و سبزه پدید آمده است و در ( زبان ) عرب جمع شدن آب را قم گویند. در جای دیگر آمده است: بر اثر جمع شدن و رویش علفزارها (در این سرزمین) صحرا نشینان در آن نقطه تجمع کردند و چادرهایی برای سکونت بنا نموده اند که به آن خانه ها و چادرها « کومه می گفتند با گذشت زمان کومه را مخفف کردند و کُم‌ گفته و سپس معرب (به تلفظ عربی) کردند و قم خواندند. همچنین وجه دیگری در این باره ذکر کرده اند: اینکه کُم به وسیلة اشعری ها از کمندان (‌که یکی از قریه های تشکیل دهنده شهر قم بود )‌ گرفته شده و به منظور تخفیف در تلفیظ آن ، قسمت دوم آن را حذف کرده و کُم نامیدند و کاف را تبدیل به قاف نمودند و گفتند قم. اما قم تنها یک مکان و سرزمین جغرافیایی خاص نیست که آن را در لابلای کتب جغرافی‌دانان یا تاریخ نویسان جستجو کرد ؛ بلکه مکانی مقدس و الهی است. از این رو لازم است برای جستجوی علت نامگذاری آن به کلام گهربار اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام رجوع کنیم و از دانش و سخن آنان بهره بگیریم. صفوان بصری، از امام صادق علیه السلام نقل می کند که امام علیه السلام به من فرمود: آیا می دانی چرا قم را قم نامیدند ؟ در جواب گفتم:‌ خداوند و رسول او و شما بهتر می دانید. امام علیه السلام فرمود: همانا قم را به این نام نهادند زیرا اهل قم با حضرت قائم آل محمد (عجل الله تعالی فرجه الشریف )‌می باشند و با آن حضرت قیام می کنند و بر آن استقامت دارند و حضرت را یاری خواهند کرد. روایت دیگر از ابومقاتل دیلمی نقیب الری است که می گوید : شنیدم که اباالحسن علی بن محمد (امام هادی) علیه السلام فرمود: قم را از برای آن قم نامیدند چون سرزمینی است که از طوفان نوح محفوظ بوده و در ایام طوفان کشتی نوح به این سرزمین که رسید ایستاد و قم قطعه ای از بیت‌المقدس است. مراکز زیارتی و دیدنی: آستانه مقدسه حضرت فاطمه معصومه امامزاده علی بن جعفر امامزاده معصوم مسجد اعظم مدرسه فیضیه منزل حضرت امام خمینی مقابر باغ گنبد سبز
عکس

پیشینه تاریخی

نوع جاذبه: تاریخی شهر زاهدان: که امروز مرکز سیستان و بلوچستان است، سابقه چندانی ندارد. در اوایل پادشاهی فتحعلی شاه قاجار، در زاهدان چاه آبی بود که راهزنان پس از حمله به کاروان‌ها و چپاول‌ دارایی آنان، ساعتی یا شبی را در آنجا سپری می‌کردند. پیرامون این چاه جنگل‌های انبوهی از درختان تاغ و گز بود که اکنون اثری از آن نیست. در سال هزار و سی صد و پانزده هجری قمری یکی از ساکنان آن محل کاریزی در آنجا حفر کرد و آبادی کوچکی به وجود آمد که «دزد‌آب» نام گرفت چهار سال بعد، متخصصان بلژیکی که در استخدام دولت ایران بودند، جهت دایر کردن گمرک‌خانه به دزد‌آب آمدند. از این زمان، به تدریج بر وسعت و جمعیت دزدآب افزوده شد. از سال هزاروسیصد و چهارده شمسی دزدآب به زاهدان تغییر نام یافت. اولین نشانه‌های شهرنشینی با احداث خط آهن از کویته پاکستان به زاهدان پدیدار شد و با توسعه‌های بعدی، زاهدان امروزی به مرکز استان تبدیل شد. زاهدان شهر جدید الاحداثی است که بر سر راه کرمان به مشهد، کرمان به چابهار و نزدیک مرز پاکستان و افغانستان واقع شده است. جاذبه‌های دیدنی:  قلعه سام   قلعه تیمور  کاروانسرای رباط شورگز  کوه ملک سیاه  کوههای بسیستان  رودخانه سیانجان (تلخ آب)  دشت سیستان  دشت لوت  دریاچه سه دریا  مسجد شاه ‌علی  زیارتگاه ملک سیاه
عکس

پیشینه تاریخی

نوع جاذبه: تاریخی شهر کرمان: در مدارک تاریخی و جغرافیایی اسلامی، این منطقه کرمان، کارمانیا، ژرمانیا، کریمان، کارمانی و کرمانی ذکر شده است. اگر کارمان را در کلمه در نظر بگیریم(کار)‌ به معنی جنگ و(مان) به مفهوم محل است که در مجموع معنی(جایگاه دلاوری و نبرد) دارد. برخی از جغرافیا‌دانان، نام قدیم این شهر را گواشیر(بردشیر) خوانده‌اند. گفته می‌شود‍؛ گواشیر همان(کوره‌اردشیر) یا شهر اردشیر بوده است که به تدریج به(گواشیر) تبدیل شده است. به استناد منابع تاریخی عرب و یهود، کرمان منسوب به کرمان بن هیتال بن ارفحشه بن سام بن نوح است و نام آن در کتیبه بیستون به صورت(یوتیه) ذکر شده است. در دوره ساسانیان فرمانروای کرمان، عنوان شاه داشت، چنانکه بهرام چهار(388-389 میلادی) به مناسبت اینکه در زمان پدرش والی کرمان بود به کرمانشاه(شاه کرمان) معروف بود. در این دوره سیرجان مهم ترین ناحیه کرمان محسوب می‌شد. در دوره اسلامی و مقارن با 21 تا 24 هجری قمری و سالهای بعد از آن، کرمان همواره مورد هجوم اعراب قرار گرفت تا سرانجام در سال 253 هجری قمری به تصرف یعقوب لیث، موسس سلسه صفاریان درآمد. پس از آن این سرزمین در زیر سلطه حکومت‌های قدرتمند زمان مانند سامانیان، دیلمیان، آل بویه و سلاجغه قرار گرفت. در سال 619 هجری قمری مقارن با رسیدن چنگیزخان به خراسان، براق حاجب از امرای خوارزمشاهیان بر کرمان استیلا یافت و رسماً سلسله قراختائیان را بنیان گذاشت. بعد از انقراض این سلسله کرمان ضمیمه متصرفات امیر تیمور گورکانی شد و پس از تیموریان سلسله‌های قراقویونلو و آق‌قویونلو به ترتیب کرمان را تصرف کردند.محمود افغان در دوبار لشگر کشی به کرمان به قصد تصرف اصفهان سرانجام توانست در سال 1132 هجری‌قمری، کرمان و سپس اصفهان را به زیر سلطه خود در آورد. پس از دفع اشرف افغان توسط نادر و خلع شاه طهماسب دوم از سلطنت، کرمان مانند سایر مناطق ایران به تصرف نادر، مؤسس سلسله افشاریه در آمد. بعد از کشته شدن او کرمان دستخوش هرج و مرج گردید و به وسیله افغان‌ها و بلوچ‌ها تاراج شد. کریم خان زند(1163- 1193 هجری قمری) پس از سرکوبی مخالفان خود، خدامراد زند را با سپاهی به کرمان فرستاد و این سردار بدون هیچ گونه مانعی کرمان را تصرف کرد. بعد از انقراض سلسله زندیه به وسیله آغامحمدخان ‌قاجار و تصرف کرمان، فرمان قتل عام اهالی بی‌گناه کرمان صادر شد و به دستور وی 20 هزار نفر از نعمت بینایی محروم شدند و از سرهای عده‌ای از ساکنان بی‌گناه کرمان، کله مناره‌ها بر پا گردید. شهر امروزی کرمان به برکت توسعه صنعتی، کشاورزی و فرهنگی، یکی از آبادترین شهرهای ایران به حساب می‌آید.  مراکز تاریخی و باستانی: آب انبار علی مردان خان  مدرسه گنجعلی خان  مدرسه حیاتی  مدرسه شفیعیه   مدرسه ابراهیم خان مقبره خواجه اتابک گنبدجبلیه  گنبد سبز  گنبد مشتاقیه  باغ شاهزاده ماهان چهارسوق گنجعلی خان میدان گنجعلی خان  یخدان مؤیدی  حمام گنجعلی‌خان  حمام یا چایخانه سنتی وکیل حمام ابراهیم خان  کاروانسرای چهارسوق  کاروانسرای وکیل کاروانسرای میرزاعلینقی  کاروانسرای لحاف دوزها  کاروانسرای حاج مهدی  کاروانسرای هندوها  کاروانسرای حاج آقا علی  کاروانسرای میرزا حسن تیمچه   حاج عبدالله خان  تیمچه کوزه گرها جاذبه های طبیعی: ییلاقات ماهان  ییلاقات جوپار  ییلاقات راین  چشمه حسین آباد  چشمه قلعه عسگر  چشمه معدنی ته خاتون  چشمه معدنی غرغره  چشمه آب معدنی ابارق  چشمه آب معدنی بوجان چشمه معدنی رضا آباد  چشمه معدنی پاچنار   چشمه معدنی بیشه   چشمه معدنی اختیار آباد  چشمه معدنی حوض نو   چشمه معدنی بغرا  چشمه معدنی حوض آباد  اماکن زیارتی ومذهبی: مسجد گنجعلی‌خان  مسجد وکیل   مسجد جامع کرمان  مسجد ملک   مسجد چهل ستون  آرامگاه شاهزاده حسین جویبار
عکس

پیشینه تاریخی

نوع جاذبه: تاریخی شهر همدان: بنای شهر همدان را به دیا آکو پادشاه ماد ها که در حدود 700 سال قبل از میلاد مسیح زندگی می کرده نسبت می‌دهند. هرودت در کتابی گفته است که پادشاه ماد این محل را که اکباتان و هگمتانه نامیده می شد به پایتختی برگزید. گویا در کتیبه تیکلات پالاسر اول(پادشاه آشور) که مربوط به یازده قرن قبل از میلاد است نام آنادانا یا همدانا نوشته شده است. کلمه هگمتانه که یک کلمه ایرانی است به معنی محل اجتماع و کلمه عیلامی هل مته نه به معنی سرزمین مادها است.  شهر همدان در زمان فرمانروایی بخت النصر (بنوکد نصَّر) ویران شد و بعدها در زمان داریوش بزرگ و بدستور وی مرمت گردید. در زمان اشکانیان، که تیسفون پایتخت کشور ایران بود همدان اقامتگاه تابستانی شاهان اشکانی گردید و بعد از آنها ساسانیان نیز قصر های تابستانی خود را در این منطقه بنا نهادند خرابه های باروی قلعه اشکانی بر فراز تپه مصلی و مجسمه شیر سنگی متعلق به یکی از دروازه های همدان از آثار دوره ساسانیان است. در سال 23 هجری قمری که جنگ نهاوند روی داد همدان به تصرف اعراب درآمد و از آن زمان به بعد گاهی کانون آبادی و ثروت و گاهی هم درگیر غارت و چپاول و فقر و تنگدستی بوده است. همدان در زمان 319 هجری قمری و در دوران حکومت دیلمیان  لطمات فراوانی دید. در قرن ششم هجری سلجوقیان مرکز خود را از بغداد به این شهر منتقل کردند و مدت پنجاه سال این شهر پایتخت سلجوقیان بود. و در این زمان در حمله وحشیانه مغول ها این شهر به ویرانه ای مبدل شد. بایدوخان مغول پس از تاج گذاری در این شهر آن را باز پیرایی و باز سازی نمود. اما این شهر همواره مورد تاخت و تاز و هجوم امرا و سلاطین بود و این بار نوبت سلسله تیموریان بود که این شهر را ویران نمایند. در زمان سلسله صفویه این شهر از نعمت آبادانی بهره مند شد. پس از انقراض سلسله صفویه این شهر به تصرف احمد شاه عثمانی در آمد که پس از شش سال توسط نادر شاه افشار باز پس گرفته شد. البته این شهر بعد از این هم بارها مورد تاخت و تاز و تسلط اقوام مختلف قرار گرفته تا اینکه در تاریخ 1145 هجری قمری کاملا به ایران الحاق گردید. شهر همدان به علت قرار گرفتن در مسیر راه های اصلی منطقه غرب ایران درقرن های اخیر همواره از نظر بازرگانی مورد توجه بوده است. همچنین این شهر در مسیر جاده ابریشم قرارداشته است. مراکز دیدنی: کاخ هگمتانه  آرامگاه‌بوعلی  آرامگاه‌باباطاهر   آرامگاه استر  گنبدعلویان   قبراسکندر   آرامگاه عارف  عین‌القضات‌  برخ قربان   خانه شهبازیان  شیر سنگی  عمارت باغ نظر  سرای قلمدانی  تلسکوپ همدان  میدان امام  قلعه دختر  تپه هگمتانه   تپه پیسا   تپه مصلی  تپه حاج عنایت  حمام امیرافخم  پل شکسته  کاروانسرای گلشن  پل جهان آباد  کتیبه گنج نامه  مقبره استرومردخای   کلیسای پروتستان جاذبه‌های طبیعی:  پیست اسکی  آبشارگنجنامه  رودخانه قره چای  غار هیزج  غار بگلیجه  غار قلعه جوق  غارآق قایا  غار قوری قلعه  دره زینا   دوزخ دره  دریاچه پشت سداکباتان  مسجدجامع همدان  مسجد علویان  مسجد شورین  مسجد هگمتانه  امامزاده خضر  امامزاده هود  امامزاده محسن  امامزاده حسین  امامزاده علی  امامزاده عبدالله  امامزاده یحیی  امامزاده محمد  امامزاده ضیاءآباد  مقبره استرومردخای  کلیسای پروتستان  کلیسای رافائیل 
عکس

پیشینه تاریخی

نوع جاذبه: تاریخی شهرستان اراک: شهر اراک کمتر از دوقرن پیش در زمان حکومت فتحعلی شاه قاجار ایجاد شد. این شهر ابتدا (قلعه سلطان آباد ) سپس (سلطان آباد) نام گرفت و درسال 1316 هـ .ش با عبور راه آهن سراسری از کنار آن، به اراک تغییر نام داد. اراک از آغاز ایجاد تا کنون همواره در معرض دگرگونی بوده و تحولات فراوانی یافته است .در زمان فتحعلی شاه، شورش های متعدد اهالی فراهان، گلپایگان و چهارلنگ علیه حکومت قاجار صورت گرفت. قشون حکومتی قلعه زلف آباد که محل تجمع مخالفین دولت بود باخاک یکسان کرد. از این رو منطقه ای خوش آب وهوا که مرکزیت داشته باشد و دسترسی به امکانات ارتباطی و منابع آب و قنوات داشته باشد انتخاب شد.  این نقطه که انتهای محل فراهان بود و سابقاُ دهی به نا (دسکره) یا (دستجرد) در آن وجود داشت، سلطان آباد نام گرفت و جمعیت هشت قلعه موجود در پیرامون به شهر جدید منتقل شدند . این شهر تا اوایل 1270 هـ. ق نقش نظامی داشت. اولین نقطه عطف در تحولات سلطان آباد زمانی آغاز شد که دردوره حکومت میرزا حسن خان، شهر از حالت نظامی خارج شد و بتدریج کارکرد تجاری و صنعتی یافت و قالی بافی رونق گرفت و زمینه توسعه صنعتی آن نیز فراهم شد. مقارن شروع جنگ جهانی اول و فروپاشی حکومت قاجاریه،  قوای روسیه شهرهای ساوه،  سلطان آباد و مناطق اطراف را اشغال کرد. پس از خاتمه  جنگ جهانی اول و تحولات سیاسی کشور، سلطان آباد نیز در معرض دگرگونی های این دوره قرار گرفت. این روند در دهه های بعدی نیز ادامه یافت، به طوری که امروزه شهر اراک به یکی از قطب های صنعتی ایران تبدیل شده است. مراکز دیدنی:  مدرسه سپهدار  پنجه علی  یخچال نیمه ور  ارگ کلاه فرنگی  مقبره آقا نورالدین  قلعه حاج وکیل  قزقلعه قلعه و بقاع انجدان  شهر زیر زمینی دلف آباد  حمام چهار فصل  پل قوسی اراک  کاروان سرا  آتشکده فردجان جاذبه های طبیعی:  سرآب پنجعلی چشمه درمانی چیقلی  غار سوله خونزا  غار سفید خانی غار قلعه جوق  غار هیزدج  غارهای انجدان  غار وفس  ناحیه سربند  منطقه حفاظت شده هفتاد قله  شکارگاه چرا  دریاچه میغان  دریاچه قاسم آباد مراکز مذهبی  مسجد سپهداری  زیارتگاه غارسی جن  امامزاده محمد عابد  بقعه شاه غریب  امامزاده حواخاتون  امامزاده عبدالله  امامزاده  محسن  امامزاده محمد  بقعه پیر مراد  امامزاده سلیمان  امامزاده حسین  امامزاده صالح  امامزاده ذلف آباد  مقبره آقا نورالدین  کلیسای ارامنه

جاذبه های گردشگری

نوع جاذبه